فناوری های نوین آموزشی

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

آموزش پزشکی امروزه پارادایم های جدیدی را شامل می شود  از جمله آنها استفاده از فناوری واقعیت افزوده و واقعیت مجازی می باشد.  در همین راستا مرکز آموزش مجازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد سرفصلی را برای آموزش فناوری ها و کاربردهای آنها در آموزش پزشکی ایجاد نموده است.

کاربردهای واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در پزشکی شامل  برنامه های شبیه سازی جهت آموزش  جراحی و یا اندوسکوپی،  استفاده از واقعیت مجازی برای بازتوانی و درمان برخی اختلالات عصبی مانند فوبیا ها  ایجاد آزمایشگاه های مجازی و یا  طراحی محتواهای دارای اجزای هوشمند می باشد.

در همین راستا گجت هایی برای ارائه فناوری واقعیت افزوده و واقعیت مجازی ارائه شده است.  برخی کمپانی های سازنده تلفن های همراه هوشمند مانند سامسونگ نمونه‌هایی از این فناوری را ارائه کردند.  برای کاهش قیمت این گجت های دوربین مانند برخی کمپانی ها استفاده از تلفن همراه هوشمند را به عنوان کامپیوتر و نمایشگر این کتاب پیشنهاد نمودند و از آنجا پیش رفت که شرکت گوگل مدل مقوایی آن را تحت عنوان Cardboard طراحی و عرضه نمود که با استفاده از مقوا و دو عدد لنز می توان یک گجت واقعیت مجازی و واقعیت افزوده ساخت. البته گذشته از سخت افزار گفته شده نیاز به   نرم افزار مناسب برای  مشاهده واقعیت مجازی و واقعیت افزوده نیز می باشد. 

در همین راستا در مرکز آموزش مجازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نام ورابین  با الهام از دو واژه  ورا به معنی آن سوی و با مشابه سازی  حروف z و r برای تبیین مفهوم Virtual reality  و بین الهام گرفته از دوربین پیشنهاد می شود که در تارنمای فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی نیز ثبت گردید تا در صورت تایید در آن نهاد معظم جایگزین واژه های خارجی معادل گجت‌های مصاحبه واقعیت مجازی و واقعیت افزوده گردد.

در واقعیت مجازی فرد با قرار دادن سخت افزار مربوطه بر روی چشم وارد محیطی می گردد که کاملا شبیه سازی شده می باشند و ارتباط فرد با فضای بیرونی و محیط پیرامون قطع می گردد.  طبیعتا فرد در آن فضای دارای واقعیت مجازی و شبیه سازی شده تعاملات را با مشاهده، لمس (با دستکش هوشمند) و تردد انجام داده و دریافت اطلاعات انجام میشود.

 اما در واقعیت افزوده فرد محیط واقعی را مشاهده می نماید اما به طریقی یک لایه اطلاعاتی در قالب متن، تصویر، انیمیشن و یا ویدیو بر روی تصویر واقعیت حقیقی مشاهده می نمایند و یا صداهایی را علاوه بر صداهای محیط دریافت می نماید.  این مشاهده می تواند از طریق عینک های مخصوص واقعیت افزوده که معروفترین آنها عینک هولولنز تولید شده  شرکت مایکروسافت صورت پذیرد. اما گجت های ساده ی VR که دارای قابلیت تصاویر دنیای واقعی از طریق دوربین دستگاه هستند و یا حتی با استفاده از دوربین تلفن همراه هوشمند بر روی مارکر های مشخص شده و مجهز شده به  لایه اطلاعاتی مخصوص واقعیت افزوده می توان این فناوری را پیاده نمود. 

مارکرهای گفته شده میتواند صفحه کتاب، پوستر، مجله و یا حتی تصاویر سه بعدی اشیاء و وسایل و یا یک خیابان باشد  پس از تعریف نمودن لایه اطلاعاتی  متصل به شی یا اشیای گفته شده، در یک محیط نرم افزاری  مخصوص همین کار،  کاربران می‌توانند با استفاده از نرم افزار مخصوص گجت واقعیت افزوده و یا تلفن های همراه معمولی از این فناوری استفاده کنند. 

 در همین راستا در مرکز آموزش مجازی دانشگاه واژه های فربرگ (محتوای چاپ شده بر روی کاغذ)، فرمتن (نوشته)، و فرتور  (تصاویر) مارکر گذاری شده و متصل شده به یک لایه اطلاعاتی واقعیت افزوده  پیشنهاد می شوند.  این مهم در زبان انگلیسی تحت عنوان محتوای پویا یا Dynamic content نامیده می شود.

به عنوان مثال اگر با نرم افزار LAYAR لوگوی مرکز آموزش مجازی را اسکن نمایید می‌توانید لایه اطلاعات تعریف شده بر روی آن را مشاهده کنید.