فناوری های نوین آموزشی
 آموزش پزشکی امروزه پارادایم های جدیدی را شامل می شود  از جمله آنها استفاده از فناوری واقعیت افزوده و واقعیت مجازی می باشد.  در همین راستا مرکز آموزش مجازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد سرفصلی را برای آموزش فناوری ها و کاربردهای آنها در آموزش پزشکی ایجاد نموده است.
کاربردهای واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در پزشکی شامل  برنامه های شبیه سازی جهت آموزش  جراحی و یا اندوسکوپی،  استفاده از واقعیت مجازی برای بازتوانی و درمان برخی اختلالات عصبی مانند فوبیا ها  ایجاد آزمایشگاه های مجازی و یا  طراحی محتواهای دارای اجزای هوشمند می باشد.
در همین راستا گجت هایی برای ارائه فناوری واقعیت افزوده و واقعیت مجازی ارائه شده است.  برخی کمپانی های سازنده تلفن های همراه هوشمند مانند سامسونگ نمونه‌هایی از این فناوری را ارائه کردند.  برای کاهش قیمت این گجت های دوربین مانند برخی کمپانی ها استفاده از تلفن همراه هوشمند را به عنوان کامپیوتر و نمایشگر این کتاب پیشنهاد نمودند و از آنجا پیش رفت که شرکت گوگل مدل مقوایی آن را تحت عنوان Cardboard طراحی و عرضه نمود که با استفاده از مقوا و دو عدد لنز می توان یک گجت واقعیت مجازی و واقعیت افزوده ساخت. البته گذشته از سخت افزار گفته شده نیاز به   نرم افزار مناسب برای  مشاهده واقعیت مجازی و واقعیت افزوده نیز می باشد. 

 
واقعیت مجازی فناوریی است که در آن محیطی مجازی در جلوی چشمان کاربر قرار میگیرد و براساس حرکت سر و بدن آن محیط مجازی تعامل برقرار می کند. به عبارت دیگر هنگامی که یک فرد هدست واقعیت مجازی را بر روی سر خود نصب می کند، در جلوی چشمان خود محیطی را مشاهده می کند که براساس تغییر موقعیت بدنش تغییر می کند و ذهن انسان پس از مدتی می پذیرد که در یک محیط واقعی قرار گرفته است.

یک محیط واقعیت مجازی در هدست واقعیت مجازی توسط اپلیکیشن های اختصاصی آن به وجود می آید. برخی از این محیط ها بصورت گرافیک رایانه ای و سه بعدی هستند و برخی دیگر نیز ویدئوها یا تصاویری 360 درجه از محیط های واقعی هستند که از قبل فیلمبرداری شده اند. با این قابلیت فناوری واقعیت مجازی می‌توان این امکان را فراهم کرد تا افراد بتوانند از امکانات و مکان شما به خوبی دیدن کنند.


امروزه در دنیا استفاده از تکنولوژی ایجاد فضاهای سه بعدی، برای ایجاد واقعیت های دیگر مرسوم شده است.  یکی از این شیوه های فناورانه، واقعیت افزوده است.  واقعیت افزوده به معنی افزودن یکسری مفاهیم حسی به دنیای واقعی است که به شیوه بصری انجام می شود.  به این معنی که به میدان دید کاربر مفاهیم و اشیای اضافه می دهند که دارای کارکرد و ساختار از پیش تعیین شده می باشند بدون  آن لایه فناورانه وجود خارجی ندارند. .  در واقع فناوری واقعیت افزوده امکان ایجاد یک لایه حاوی اطلاعات به میدان بینایی کاربر است.


چند رسانه ای یا مولتی مدیا (Multimedia) و به عبارت دیگر “مالتی مدیا”، محتوایی است که از ترکیب اشکال گوناگون محتوا، نظیر متن، صوت، تصاویر، تصاویر متحرک، ویدئو و محتوای تعاملی استفاده میکند. مفهوم چند رسانه ای با رسانه که میتواند یک متن نمایش داده شده در رایانه های ابتدایی یا اشکال سنتی چاپ شده یا مواد ساخته شده با دست باشد، متمایز است.

 
تقلید یک چیز واقعی یا وضعیت اجتماعی یا یک فرایند است و معمولاً متضمن وانمایاندن شماری ویژگی‌ها یا رفتارهای کلیدی در یک سامانهٔ فیزیکی یا انتزاعی است .

شبیه‌سازی در بسیاری زمینه‌ها از جمله مدل‌سازی سامانه‌های طبیعی و انسانی، برای کسب بینش پیرامون نحوهٔ کارشان، به کار می‌رود. موارد دیگر شامل شبیه‌سازی فناوری برای بهینه‌سازی عملکرد، مهندسی ایمنی، آزمایش، آموزش و مهارت‌آموزی‌است.


نرم‌افزارهای آموزشی، تحت سیستم‌عامل‌های کامپیوتری یا سیستم‌عامل‌های موبایلی هستند و با هدف اصلی تدریس یا خودآموزی ساخته می‌شوند. استفاده از نرم‌افزار و سخت‌افزار کامپیوتر در آموزش به حدود 40 سال پیش باز می‌گردد؛ زمانی که محققان آمریکایی توانستند شبیه‌سازی‌های پروازی را انجام دهند تا از رایانه‌های آنالوگ برای تولید داده‌های شبیه‌سازی شده استفاده کنند.